Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

Często gonimy w życiu za wielkimi sprawami i pragniemy ulepszać świat. Być może poczuliśmy się wybranymi, aby walczyć w obronie wiary, moralności i praworządności. Jakże łatwo w takich przypadkach ulec pokusie dominacji i chęci, aby za wszelką cenę udowodnić innym, że jest się w posiadaniu racji. Zapomnieliśmy chyba o przewracającej porządek tego świata logice Dobrej Nowiny: Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu… Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi!… Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj (Rz 12)

Być może zapomnieliśmy, że o wiele więcej możemy zdziałać życzliwością lub zwykłym uśmiechem. Nie chodzi o ten nieszczery uśmiech lub szyderczy śmiech, wyśmiewający, kpiący z ludzkich błędów i upadków, lecz o życzliwy miły gest względem drugiego człowieka. Taki zwykły gest, który nie wymaga od nas jakiegoś specjalnego trudu, może zrobić naprawdę wiele dla drugiej osoby, która może akurat teraz czuje się zagubiona, nielubiana, ma zły dzień lub potknie się na skutek słabości.

W życiu często przytrafiają nam się sytuacje stresowe, spotykamy się z różnymi ludźmi bardzo odmiennymi od nas. Często ktoś nas zaatakuje słowem. Jeśli odpowiemy mu tym samym jaki damy przykład? Oprócz tego, że my sami się zdenerwujemy, to krzykiem i nerwami nie osiągniemy niczego. Wiem jak trudno jest utrzymać nerwy na wodzy, jeśli ktoś nas wyzywa, oskarża, krzyczy (sam często upadam), ale jakież będzie jego zdziwienie, jeżeli odpowiemy mu stoickim spokojem. Nie mówię o tym, aby robić z siebie ofiarę, ale czasem warto coś przemilczeć: większe wtedy damy świadectwo, niż wchodząc z nim w kłótnię. A sprawiedliwość? Pozostawmy to Bogu lub temu, kto jest powołanym, aby realizować w społeczności dar upominania. Jeszcze raz św. Paweł: Nie wymierzajcie sami sobie sprawiedliwości, lecz pozostawcie to Bogu…. Mamy zaś według udzielonej nam łaski różne dary: bądź dar proroctwa – do stosowania zgodnie z wiarą; bądź to urząd diakona – dla wykonywania czynności diakońskich; bądź urząd nauczyciela – dla wypełniania czynności nauczycielskich; bądź dar upominania – dla karcenia… (Rz 12).

Mieszkam wśród prostych Indian Ameryki Południowej. Często niepiśmiennych, bez akademickich stopni. To oni jednak każdego dnia są moimi nauczycielami, gdyż uczą mnie, że można być szczęśliwym będąc prostym, biednym człowiekiem oraz kim można się stać, będąc omamionym wolą dominacji nad innymi i udowodnienia innym za wszelką cenę swej racji.

Reposted bycytatygregorczykmhormezajedriqlonelyjuliayoxsexlovenmagicschwarzerwolfmala-mi-w-glanach

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl